Fascinerende aspecten bij vooral groepsportretten of familieportretten zijn compositie en interactie. Hoe krijg je een beeld waarbij een groep ook echt een groep is, m.a.w. hoe maak je in een schilderij het verband zichtbaar tussen de betreffende personen?
Groepsportret
Een groepsportret is altijd weer een avontuur. Enorm spannend vaak. Vooral als je niet gelijk de compositie bepaalt en het toeval een grote rol laat spelen.
Het grote voordeel van het toeval is dat je meer kans maakt op nieuwe, soms verrassende compositievormen en natuurlijke interacties of expressies.
Het nadeel is natuurlijk dat de mogelijkheid bestaat dat je na de fotosessie met lege handen staat. Iets wat tot nu toe in vijftien jaar nog niet is voorgekomen
Enkel doek of drieluik / vierluik
Wat bij opdrachten voor groeps- of familieportretten (meestal schilderijen van broertjes en zusjes), een apart dilemma is, of de kinderen op één doek of op meerdere panelen moeten komen te staan. Of de kinderen later na het overlijden van de ouders hun eigen portret in huis krijgen, of dat zij dat ene doek in toerbeurt zullen moeten delen. Voordeel van de eerste oplossing is dat er tussen de kinderen dan geen ruzie over dit deel van de erfenis kan ontstaan, voordeel van de laatste mogelijkheid is dat zij later meer aanleiding hebben om contact te houden.